E

Ebleh : Pek akılsız, ahmak, bön, alık.

Ebrar : Hayır sahipleri, iyiler, dindarlar, özü sözü doğru olanlar.

Ecram : Cansız olan cisimler.

Edna : Pek aşağı, en bayağı, çok alçak.

Ef’al:
İşler, ameller.

Efdal : Daha faziletli, en ala, üstün.

Eğin : sırt.

Ehl-i beyt : Hz Peygamberin müteallikati hakkında kullanılır. Bunlar, Hz Fatıma, Hz. Ali, Hz. Hasan ve Hz hüsyindir.

Ehl-i dil : Gönül adamı.

Elest : Allah’ın ruhları yarattıktan sonra : “elestü birabbiküm” ben sizin Rabbıniz değil miyim?” dediği zaman, insanların yaradılış başlangıcı.

Enbiya : Müstakil şeriat sahibi olmayan peygamberler, yalvaçlar.

Endişe : Düşünce; vesvese, merak, kaygı; gam, keder; şüphe, korku.

Enf : Burun, her şeyin ön kısmı.

Envar : Nurlar, ziyalar, aydınlıklar, ışıklıklar, parlaklıklar.

Etvar : Hal ve hareketler, işler, tarzlar.

Evkaf : Cami, medrese, imaret gibi hayratın idaresine ayrılan arazi, bina ve saire.

Evrad : Okunması adet olan dualar.

Evtad : Ricaullah zümrelerinden biridir; Evtad her asırda Hz İdris, Hz İlyas, Hz. İsa ve Hz Hızır’a naib olan dört kişidir.

Eymen : Sağ taraftaki, hayırlı, kutlu.

bilgi@tezkiretulevliya.net