Hazreti şeyh Ahmed-i Havvari (Kuddise sırruhu)

Ol şeyh-i kebir, kutb-i vakit, Ahmet Havvari kaddesallallahu ruhahul aziz, yegane-i vakit ve Süleyman-i Darani'nin müridi idi. Cüneyt onun hakkında:
- Ahmed Şam reyhanıdır derdi. O halinde ilim okumağa meşgul idi. İlmi kemale geldikten sonra bütün kitaplarını suya attı. Şimdiye değin ilim ile meşgul idim, şimdengeru hal ile meşgul olayım dedi.

Birgün Süleyman Darani söze dalıp durdu. Ahmed geldi: - Tennurı yandırmışlar ne buyurursunuz? Şeyh, cevap vermedi. Ahmed bu sözü üç kere tekrarladı. Süleyman:
- Var orada otur!...Ahmed vardı, kızarmış tennure oturdu. Bir müddet sonra şeyh kendi haline geldi. - Ahmed'i varın görün. O sözüme muhalefet etmemek üzere benimle kavl eyledi. Ol tennure girmiştir. Vardılar gördüler ki Ahmed tennure girmiş. Bir kılı bile yanmamış.

Ahmed bir gece düşünde gördü ki: Güzel yüzlü bir huri geldi, karşısında oturdu. Ahmed:
- Ne güzel yüzün var!.. Huri:
- Dün gece Allah korkusundan ağladın. O yaşı yüzüme sürdüler. Ondan yüzüm böyle parlak oldu.

Derdi ki: Her kim gönül diliyle dünyaya nazar kılarsa, Hak Teala onun gönlünden zühd nurunu giderir.

bilgi@tezkiretulevliya.net