Hazreti Davudu Tai (Kuddise sırruhu)

Ol alemi tarikat, Arifi hakikat, merdi hüdayı hazret Davudu-Tai R.A. velilerden idi ve seyyidül kavm idi. Tasavvufda, kemalde ve Ulum içinde eksiksiz idi. Hassatan fakir içinde yegane idi... Yirmi yıl Ebu Hanife'ye şakirdlik eylemiş, Fudail ve İbrahim Edhem Hz.lerini görmüş idi. Habibi Rai'nin Şeyhi idi ve gençliği halinde de içi korkulu idi. Halka hiç karışmazdı. Tövbesinin sebebi bu idi ki: birgün giderken şöyle bir söz işitti: " dünya fena, ahiret beka evidir". Bu sözün manası gayetle te'sir ederek kararı kalmadı. Dünya gözünden çıktı. Habibi Rai katına vardı. Uzlet ihtiyar eyledi. Ümidini halktan kesti. Hakk'a ümid tuttu.

- Davud suyu niçin güneşten kaldırmazsın dedim.
- Ben bu bardağı güneş yok iken koydum. Şimdi güneşten ötürü kaldırmaya utanırım...dedi.

Nakildir ki: Davud Hz.lerini güler gördükleri yoktu. Birgün bir dostu geldi. Gülerken gördü. Sordu:
- Senin hiç güldüğün yok idi. Ben geldim diye mi gülersin? Hz. Davud dedi: Geçen gece Rabbim bana üns şarabından içirdi. Onun için bugün şadlığımdan bayram ederim.

Davud birgün ekmek yerken bir ateşperest geçti. O ateşpereste kendi yediği ekmekten bir lokma verdi. Ateşperest de yedi. O gece avretiyle yattı. O lokmanın bereketine avreti Marufu Kerhi'ye yüklü oldu.

Bir kişi geldi, Davud Hazretlerine çok baktı. Hz. Davud:
- Nasıl çok söylemek ziyan getirirse, çok bakmak dahi öyledir, dedi.

Davud Hazretinin atasından çok evler kaldı. Bunlardan birine girdi. İçinde yıkılıncaya kadar oturup, o yıkılırsa diğer eve girerdi.
- Niçin tamir etmezsin? Harab olup gider dediler:
- Dünyada harab olmayacak ev var mıdır? Ben Hak'la ahd eyledim, hiç imaretli ev içinde oturmayayım. Nihayet hep evleri yıkıldı. Bir dehliz içinde kaldı.. Ol gece Davud öldü, dehliz de yıkıldı.
Ol tarikat sultanı dünyadan gittiği gece anasından sordular:
- Hiç hastalanmadı mı? Anası dedi ki: - Bu gece sabaha değin namaz kıldı. Vitr namazını tamam edip secdeye vardı. Secde içinde can verdi. Sağlığında vasiyet eylerdi ki:
- Beni şehir içine koymayın. Yalnız yerde kabre koyun. Zira diriliğinde halktan kaçardı, ölünce de kaçmış oldu.
Dünyadan gittiğinde bir avaz işittiler:
- Ey yer ehli! Davud dünyadan gitti. Hakk'ka kavuştu. Hak Teala ondan razı oldu.

Bir ulu rüyada gördü ki Davud havada uçar ve:
- Elhamdülillah zindandan kurtuldum derdi.

bilgi@tezkiretulevliya.net